De zorg voor volwassenen

Verantwoordelijkheid opnemen voor de zorg van een ouder, echtgeno(o)t(e) of vriend is een moedige keuze – een keuze waar elk jaar steeds meer mensen mee geconfronteerd worden. Relaties die zorg vragen, zijn zowel dankbaar als stresserend want u moet nog steeds de tijd vinden om in uw eigen behoeften te voorzien. Als 'zorgverlener', heeft u een programma dat op zich al heel druk is, en dan wordt het zelfs nog drukker. U kan niet alles doen, maar u wilt wel voldoening hebben over het feit dat u het beste van uzelf geeft.

U kan beginnen met een uitgeschreven plan. Vat dit plan aan door eerst met een professionele zorgverlener te gaan praten over de zaken, die de persoon waarom u geeft, zal nodig hebben. Denk aan alles, gaande van hulp bij het boodschappen doen en vervoer tot speciale uitrusting, toedienen van medicatie en dagelijkse persoonlijke zorg. Maak dan uit wie er verantwoordelijk zal zijn om voor deze zaken in te staan, professionelen, u, de zorgverlener, of bereidwillige familieleden en vrienden.

Vele mensen met diabetes voelen zich vaak uitgeput door o.a. de noodzaak om continu alert te zijn op wat ze eten, in hun vingertoppen te prikken voor het uitvoeren van de bloedglucosetesten en voldoende fysieke beweging te nemen. Naarmate een persoon ouder wordt, kunnen deze vereisten zelfs nog moeilijker worden om aan te voldoen, in het bijzonder wanneer andere medische complicaties, zoals een slecht zicht, verminderde mobiliteit of spijsverteringsproblemen zich aandienen.

Onthoud dat het moeilijk kan zijn voor een persoon die ouder wordt om te accepteren dat hij of zij hulp nodigt heeft. Niemand wil het gevoel hebben afhankelijk te zijn. Blijf moeite doen om met uw ouder of echtgeno(o)t(e) te spreken zoals met een volwaardige volwassene, en betrek hen zoveel mogelijk bij beslissingen over hun diabetesbeheer. Hoe beter ze voor zichtzelf kunnen blijven zorgen, hoe meer energie en tijd u zal overhouden voor uzelf.

Tips bij volwassenen

• Het kan moeilijk zijn voor sommige mensen om te accepteren dat ze niet langer helemaal alleen voor zichzelf kunnen zorgen. Probeer met de persoon waarvoor u zorgt om te achterhalen in hoeverre hij of zij nog in de mogelijkheid is om dit te doen. Gebruik uw verbeelding, en u zal manieren vinden om de persoon voor wie u zorgt te helpen om zich minder afhankelijk te voelen tegenover u.
• Ga de conversatie aan. Zelfs wanneer u denkt dat er niks is om over te praten, maak bijvoorbeeld een opmerking over wat u uit het raam ziet of nieuwsberichten van die dag. Praten zorgt ervoor dat mensen alert blijven en sociaal betrokken zijn.
• Zorg dat valpartijen in huis vermeden worden. Vallen kan emotioneel heel zwaar zijn, waardoor een persoon zich hulpeloos en angstig voelt. Assisteer de persoon om geregeld zijn of haar zicht en gehoor te laten controleren, en verwijder alles wat gevaarlijk kan zijn.
• Creëer een veiligere badkamer door gebruik te maken van een antislipmat in de douche of een douchestoel. Zorg ervoor dat alle handdoekstangen stevig vastgemaakt zijn, en overweeg een verhoogde toiletbril indien de persoon problemen ondervindt bij het rechtstaan.
• Moedig uw geliefde aan om betrokken te blijven in gemeenschapsleven en doe samen activiteiten die hen boeien. Fysieke activiteit, zoals wandelen of tuinieren, zijn ideaal om de geest en het lichaam gezond te houden.
• Ga zelf bij een steungroep voor 'zorgverleners'. Vele mensen hebben gelijkaardige uitdagingen meegemaakt, en zij zullen u goed advies kunnen verstrekken.
• Maak tijd vrij voor uzelf. U heeft nog steeds tijd nodig en verdient deze ook om uw eigen doelen en interesses na te streven. Zorgverlening betekent niet dat u uw eigen leven moet uitstellen.
• Neem uzelf eens goed onder de loep. Indien u moeilijk kan slapen, tekenen van depressie vertoont, zich voortdurend kwaad voelt of uw verantwoordelijkheden verwaarloost, dan loopt 'zorgverlenende relatie' niet goed. Voel u niet schuldig. Breng de nodige veranderingen aan of overweeg een andere oplossing.